معمولا دانشجویان کارشناسی و همچنین عده‌ای از دانشجویان کارشناسی ارشد برای نوشتن اولین مقاله مشکل دارند. در واقع هدف و برنامهٔ کلی‌ برای نوشتن مقاله ندارند،که کمی‌ طبیعی‌ به نظر می‌رسد زیرا برخلاف مسائل دیگر اطلاعات کمی‌ در این زمینه وجود دارد. متاسفانه بعضا مشاهده شده همهٔ اساتید اطلاعات لازم در این زمینه را ندارند.

نکات بسیاری در نوشتن مقاله وجود دارد که مسلما از فرمول خاصی‌ پیروی نمی کند اما به هر حال نکات زیر برای شروع دانشجویانی که دید کلی‌ ندارند مفید خواهد بود:

۱) برای شروع باید یک هدف تعریف کرد و سپس برای انجام آن برنامه ریزی کرد و وقت گذشت.با انتخاب موضوع مجبور هستیم در مورد آن اطلاعات ‌ کسب کنیم،به عنوان مثال خواندن کتاب ها و مقالات مرتبط برای داشتن دید اولیه‌.این نکته باعث میشود بدانیم چه هدفی‌ می‌خواهیم تا نسبت به آن انرژی و زمان مصرف کنیم.

۲) باید به این نکته توجه داشت که ممکن است شخصی‌ در حیطه کامپیوتر علاقه و تجربهٔ کافی‌ در زمینهٔ شبکه های کامپیوتر یا رمز نگاری داشته باشد.هرچند مقالات بسیاری با این موضوع اکسپت می شوند اما کار کردن در این زمینهٔ ممکن است به آسانی‌ منجر به کشف موضوع جدید نشود و یا حتی جذابیتی برای داوران مقالات نداشته باشد.به عنوان مثال با یک نگاه سطحی مشاهده می شود امروزه بسیاری از مقالات در رشته کامپیوتر به نوعی به مباحث شبکه عصبی،فازی،الگوریتم ژنتیک،پردازش تصویر یا شبیه آن مرتبط خواهد بود.پس اهمیت انتخاب موضوع آشکار می شود.

۳) خواندن مطالب قبلی مربوط به موضوع نقش بسیار مهمی‌ دارد.به عنوان مثال شما حتی اگر خودتان برق رو اختراع کرده باشید و از وجود شخصی‌ به نام ادیسون بی خبر باشید باز هم کار شما بیهوده خواهد بود.داوران و بعضی‌ از دانشگاهها نرم‌افزاری دارند که مشخص می شود تا چه حد جملات مقاله‌ شما شبیه مقالات قبلیست.در صورت تشابه این جملات بدون ذکر منبع نوعی از دزدی علمی‌ به حساب می اید.این نکته لزوم مطالعه و تحقیق در مورد افراد قبلی‌ که در آن زمینه تحقیق کرده اند را نشان می دهد.

۴) نوشتن مقاله الزاماً به معنی کشف لایه‌‌ سوم ظرفیتی اتم های یه ماده نیست! به عنوان یک مثال ساده میتوان گفت که فرض کنیم یک جسم از نقطه A به نقطه B طبق یک فرایند معلوم حرکت می‌کند،من مدعی هستم جسم می تواند از مسیر دیگری از نقطه A به B برود به این دلیل … و به این دلیل از نظر من بهتر و راحت تر خواهد بود،،، حال اگر دلایل ما درست و علمی‌ اثبات شود نتیجه آن می تواند منجر به یک مقاله شود و داوران را متقاعد کند.
پس یک مقاله می تواند مثلا خروجی یک برنامه نوشته شده طبق ورودی خودمان یا حتی توضیح یک یا چند METHOD و یا نه الزاماً حتی پیاده سازی آنها باشد.

۵) تعداد زیادی از جملات یه مقاله رفرنس از مقاله دیگر یا این جمله‌ای از کتاب خواهد بود.ضمنا شما حق ندارید بعضی‌ از حقایق علمی‌ را بدون ذکر منبع استفاده و یا حتی اشاره کنید.

۶) همانطور که در ابتدا اشاره شد، هدف برای شروع مقاله بسیار مهم هست.مثلا ممکن است در بعضی‌ از رشته ها مانند معماری داشتن یک مقاله ISI برای پذیرش مستر اصلا نیاز نباشد.یا در بعضی‌ از رشته‌های آزمایشگاهی و تحقیقاتی نوشتن مقاله راحت تر باشد.مثلا در در اثر ترکیب مواد و انجام آزمایشات تعداد زیادی جدول و نمودار به دست خواهد امد که DATA خوبی‌ برای نوشتن مقاله خواهد بود.رشتهٔ خود را با سایر رشته ها مقایسه نکنید.

۷) مقالات داخلی‌ هرچند ممکن است به سبب یک سری مسایل غیر علمی‌ سخت یا دیر قبول شوند یا حتی به راحتی‌ رد شوند اما شروع خوبی‌ برای مقاله ژورنالی هستند.شخصی‌ که ۱۰ مقاله داخلی‌ دارد که شاید اعتبار آنها برای دانشگاه‌های خارج از کشور معلوم نیست و قابل پیگیری نمی باشد نشان می دهد روحیهٔ تحقیق و RESEARCH بسیاری نسبت به کسی‌ که هیچ مقاله‌ای ارائه نکرده است دارد.اما دانشجوای که یک مقاله ISI ژورنالی معتبر و با ضریب IF بالا ارائه کرده است،کفه ترازو برای او نسبت به ۱۰ مقاله داخلی‌ سنگینی‌ می‌کند.پس اهمیت شناخت نوع مقاله ای که ارائه میدهیم هم نکته قابل توجه می‌باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *